A concellaría de Igualdade quere aclarar, en relación á moción presentada polo grupo
socialista, solicitando a creación dun punto de encontro familiar, que en ningún momento
se xustifica na dita moción a demanda que hai no noso concello para a fixación deste
servizo.
Na defensa da súa moción, os argumentos que esgrime o PSG foron que se facía “pola
cantidade de veciños e veciñas que demandan un servizo próximo”, pero, curiosamente, o
número de demandas que acompaña a moción, e que poida ser acreditado dun modo
obxectivo, ascende a cero. Deste xeito, o Sr López Bueno non foi capaz de traer un só
dato estatístico que xustifique a solicitude deste servizo.
Con todo, si que desde a concellería que dirixo, nos temos preocupado en estudar se esa
demanda de punto de encontro tiña razón de ser. Por iso, contrastouse esta necesidade
cos xulgados do concello, e cos centros de encontro de Pontevedra e Santiago, centros
aos que a veciñanza acode en caso de necesidade. Tamén se solicitou un informe aos
departamentos de Educación familiar e do CIM, para saber se había casos de solicitude
deste servizo entre os nosos veciños e veciñas.
Sorprendentemente, táchanse estes intentos de averiguar as necesidades reais das
familias do noso concello de “perda de tempo” por parte do grupo socialista, cando non
pretendemos outra cousa que ter a mellor información posible para saber da necesidade
real deste servizo, e solicitalo, de ser necesario, á administración responsable da súa
cpmpetencia. Non foi unha perda de tempo como, despectivamente, di o Sr López
Bueno, este traballo porque nos permitiu constatar que non hai demanda ou casos
suficientes no noso concello para xustificar a demanda deste servizo.
Cando os profesionais do noso departamento atenden un usuario ou familia tamén
reciben información, de moi diversa índole, que nos permite deducir problemas ou
necesidades que debamos paliar. Así o sinala o informe da educadora familiar que di,
literalmente, que “nos últimos catro anos non houbo constancia de necesidade deste
servizo”. Así, desde o CIM infórmase que nas 170 consultas de de divorcio ou
separación, casos nos que poden xurdir problemas para o réxime de visitas de fillos
menores, non se expuxo ningunha necesidade nestes supostos. Os datos son claros. Os
xulgados da Estrada refiren cinco casos onde se implantou esta medida. Consultados os
centros de Pontevedra e Santiago, en Pontevedra non houbo ningún caso e en Santiago
só dúas familias demandaron este tipo de servizo.
Por outra banda, como se lle explicou ao resposable do grupo socialista na Comisión, o
decreto que regula este tipo de servizo, esixe unhas instalacións e un persoal que, a data
de hoxe e a medio prazo, non podemos poñer a disposición da Xunta para a prestación
deste servizo que, por outra banda, é de titularidade autonómica. Estamos diante dunha
competencia, pois, que non nos corresponde asumir coma ente municipal que somos.
É dunha irresponsabilidade suprema e unha demagoxia pedir un servizo cando non tes os
requisitos legais para poder levalo a cabo. Desde o departamento que dirixo funcionamos
doutra maneira, dunha maneira seria, coherente e responsable. Avogamos por traer
servizos que sexan necesarios e beneficiosos para as familias, sempre e cando exista
unha necesidade real para poñelos en marcha; algo que se pode desprender da atención
que se lle presta á cidadanía desde o departamento. Así se fixo co servizo de conciliacion
das familias, ou co servizo de Atención Temperá, a apertura dunha segunda Escola
Infantil, os campamentos de Conciliacion, as actividades de Comedor ou o plan Madruga
nos centros de ensino. Todas xurdiron a partir da petición de afectados, polo que se
puxeron os medios para poder cubrir esas necesidades, unhas necesidades que afectan
dun modo cotián, ao benestar de todas as familias que viven no noso concello.
E de todos os xeitos, na Comisión explicóuselle ao Sr Lopez Bueno que se máis adiante
se xustificase, realmente, a necesidade desta demanda, estudaremos a opción de solicitar
este servizo no noso concello ou calqueroutro servizo que cubra necesidades reais e
cotiás dos nosos veciños.
Pedir por pedir non creo que sexa a maneira de defender con seriedade as necesidades
da Estrada. Non se trata de ter máis servizos, senón de ter os necesarios e nas mellores
condicións posibles.
